De tot 1 juni 2013 geldende procedure om vanuit Nederland advies te vragen over de afgifte van een MVV is afgeschaft. Vanaf nu kan ook door de referent in Nederland rechtstreeks een MVV worden aangevraagd ten behoeve van het buitenlandse gezinslid of partner. Naast de aanvraag om een MVV wordt ook meteen verzocht om een verblijfsvergunning voor meerdere jaren. Dit wordt de toelatings- en verblijfprocedure (TEV) genoemd.

De MVV kan niet door het buitenlandse gezinslid of partner in Nederland worden aangevraagd. Het idee van de MVV-procedure is namelijk dat de vraag of iemand in Nederland mag verblijven wordt beantwoord voordat deze persoon al in Nederland aanwezig is.

Het buitenlandse gezinslid of de partner kan ook zelf een MVV-aanvraag indienen. Het uitgangspunt is dat deze moet worden aangevraagd op de Nederlandse ambassade of consulaat in het land van herkomst. Hiermee wordt bedoeld: het land waarvan de aanvrager de nationaliteit heeft.

Is er in het land van herkomst geen Nederlandse ambassade of consulaat aanwezig, dan moet de MVV worden aangevraagd in het dichtstbijzijnde buurland. MVV-aanvragen voor mensen uit Irak kunnen bijvoorbeeld worden ingediend in Turkije, Syrië of Iran. Mensen uit Somalië kunnen de MVV aanvragen in Ethiopië of Kenia.

Heeft het buitenlandse gezinslid of de partner een verblijfsvergunning in een ander land, dan mag de MVV ook in dat land worden aangevraagd, mits hij of zij:

  • verblijft in een land op basis van een verblijfsvergunning met een geldigheidsduur van drie maanden of meer;
  • in het land waar hij verblijft, gerechtigd is de uitkomst van een aanvraag voor verblijf (aldaar) af te wachten; of
  • verblijft in een land waar hij een verblijfsprocedure heeft doorlopen, waarvan de uitkomst in rechte onaantastbaar is geworden en er een juridisch beletsel bestaat tegen uitzetting.